Error message

  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in drupal_environment_initialize() (line 516 of /home/nikosvas/public_html/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in drupal_environment_initialize() (line 519 of /home/nikosvas/public_html/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in drupal_environment_initialize() (line 520 of /home/nikosvas/public_html/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in drupal_environment_initialize() (line 521 of /home/nikosvas/public_html/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in drupal_environment_initialize() (line 523 of /home/nikosvas/public_html/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in drupal_environment_initialize() (line 525 of /home/nikosvas/public_html/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in include_once() (line 264 of /home/nikosvas/public_html/sites/default/settings.php).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in include_once() (line 265 of /home/nikosvas/public_html/sites/default/settings.php).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in include_once() (line 273 of /home/nikosvas/public_html/sites/default/settings.php).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in include_once() (line 280 of /home/nikosvas/public_html/sites/default/settings.php).
  • Warning: ini_set() has been disabled for security reasons in drupal_settings_initialize() (line 614 of /home/nikosvas/public_html/includes/bootstrap.inc).
  • Strict warning: Only variables should be passed by reference in samara_preprocess_page() (line 78 of /home/nikosvas/public_html/sites/all/themes/samara/template.php).

Νίκος Βασιλάκος: Ο κυρ Παντελής, η ζυγαριά και τα χταπόδια

Ο κυρ-Παντελής, η ζυγαριά και τα χταπόδια

Κάτι τέτοιες μέρες, που μυρίζουν άνοιξη τα πράγματα σαν πέφτουν πάνω τους του ήλιου οι ακτίνες και βλέπεις ότι το καλοκαίρι δεν είναι και τόσο μακριά όσο το κάνει ο χειμώνας να φαίνεται, σκέφτομαι τα πρώτα μπάνια πού ‘κανα στα «Βραχάκια» στο Καβούρι.
Εκεί, καθόμουν ώρες και κοίταγα τα πράσινα χνουδωτά βοτσαλάκια που φαίνονταν μεγάλα μέσα στο νερό. Τά ‘βγαζα και τα ξανάβαζα γιά να τα βλέπω να μεγαλώνουν και να μικραίνουν· περίεργο, σκεφτόμουν, ν’ αλλάζουν τα βότσαλα σαν τα βουτάς στο νερό και βούταγα και το χέρι μου γιά να δώ αν κι αυτό μεσ’ στο νερό αλλάζει... Το πιό περίεργο όμως ‘βότσαλο’ ήταν ο κυρ-Παντελής ο Θαλασσοχωρίτης.
Ο κυρ-Παντελής ζούσε σ’ ένα τροχόσπιτο κρυμμένο σ’ ένα κτηματάκι εκεί ψηλά γεμάτο ξερούς μεγάλους θάμνους. Έπρεπε να ξέρεις το μονοπάτι για να βρείς πού ήταν και κρατούσε το σπιτάκι του κρυφό γιατί αυτό που έκανε ήταν μάλλον παράνομο... Βουτούσε και ψάρευε χταπόδια ο κυρ-Παντελής. Χταπόδια που τα πουλούσε στους ‘φίλους’ που έκανε στην παραλία. ‘Φίλους’ σαν κι εμάς.
Ήταν πολύ περήφανος γιατ’ είχε ένα ψάρι με τ’ όνομά του, τον «Παντελή». «Ψάρι τσαχπίνικο και μουρντάρικο σαν και εμένα», έλεγε και χαιρόταν. Μού έκανε μεγάλη εντύπωση και τον κοιτούσα με δέος. Θαύμαζα που έβαζε την θάλασσα στην ζωή, «Πιάσε το χταπόδι, Νικάκη, ν’ αλλάξει χρώμα», μού ‘λεγε κι ένιωθα πάνω μου βεντούζες. «Δεν αλλάζουν μόνο τα χταπόδια χρώμα, αλλάζουν και οι άνθρωποι. Μόνο που στους ανθρώπους αλλάζει η ψυχή το χρώμα της και όχι το δέρμα το δικό του...» και πάνω πού ‘κανα να τον ρωτήσω γιά το χρώμα στην ψυχή, άρχιζε τις ιστορίες γιά του βυθού τα ναυάγια και τον έχανα.
Ο κυρ-Παντελής είχε την περίφημη «αλατοθεωρία». «Γιά να είσαι υγιής πρέπει το αλάτι να μένει πάνω σου και να μήν ξεβγάζεσαι». Έτσι ξεπλενόταν με θαλασσινό νερό και φορούσε συνεχώς γιά ρούχα την στολή του ψαροντούφεκου...
Ήταν σε όλα του πρωτόγονος. Γιά να καταλάβει την πραγματικότητα παραλλήλιζε την θάλασσα με την στεριά και τους χαρακτήρες της. «Υπάρχουν και στην στεριά σκυλόψαρα», έλεγε, «και σμέρνες και σκορπιοί» και έτσι βούταγε τον κόσμο στο νερό κάθε φορά και μαζί κι εμάς που τον ακούγαμε. Ενώ ζούσε όμως ζωή φυσική και πρωτόγονη, ενώ μιλούσε γιά σεβασμό που μαθαίνει η θάλασσα στους ανθρώπους και γιά ήθος αγνό, όταν ερχόταν της συναλλαγής η ώρα άλλαζε η εποχή, το ήθος και οι άνθρωποι...
Ο κυρ-Παντελής ο Θαλασσοχωρίτης έβγαζε την ηλεκτρονική του ζυγαριά, τυλιγμένη με διαφανές πλαστικό, και το επιστημονικό του κομπιουτεράκι που είχε μονίμως τάσεις ‘ανόδου’ όταν έκανε υπολογισμούς. Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς γνώριζε την τρέχουσα τιμή της αγοράς γιά τα χταπόδια, όταν δεν είχε ούτε ραδιόφωνο γιά να μαθαίνει τον καιρό. Έτσι από μικρός, αθώος σπάρος γινόταν σαλιάρα ο κυρ-Παντελής, γιά να μην πώ σουπιά.
Εγώ, είναι η αλήθεια, δεν καταλάβαινα και πολλά πράγματα. Τότε προσπαθούσα να καταλάβω τους ανθρώπους και αυτοί όλο και με μπέρδευαν. Ένιωθα ότι κάτι πάγωνε την ατμόσφαιρα όταν έβγαινε η ζυγαριά και ήξερα ότι ακολουθούσαν παζάρια. Σαν τα χταπόδια, σκεφτόμουν, ετοιμάζονται ν’ αλλάξουν τώρα το χρώμα τους. Κρίμα που υπάρχει και αυτή η στιγμή, τόσον καιρό καλά ήμασταν.
Άσχημο να υπάρχει στην ζωή και η ώρα της ζυγαριάς.

Νίκος Βασιλάκος

2011 © νίκος βασιλάκος метр